Anneke
Anneke
Tijdens een controle wees Anneke ons op haar Blog op Hyves. Anneke heeft in beide ogen lensimplantaten en schreef haar ervaringen voor anderen op. We mochten dit (letterlijk) overnemen en hieronder kunt u haar verhaal lezen. (opmerking: Als verdoving wordt bij een lensimplantaat een injectie gegeven, bij een laserbehandeling worden oogdruppels gebruikt)
22 dec, 19:30
Whoehaaaa 
Ik ben mega blij, want ik krijg nieuwe ogen!
Nouja, lensimplantaten dan. Bijna hetzelfde. Kan ik eindelijk zonder bril of lenzen!
Het is al jaren een wens van me om zonder bril of lenzen te kunnen functioneren. Toen ik 3 jaar geleden geen lenzen meer kon dragen vanwege een allergie, werd die wens alleen maar groter.
Toen ik dit jaar afstudeerde vond ik het tijd worden om maar eens verder te kijken, googelen enz. Na veel informatie opgezocht te hebben en er nog een tijd over nagedacht te hebben, maakte ik een afspraak bij Hanzevision.
Daar kreeg ik een eerste intake waarin globaal werd gekeken of je geschikt bent voor laseren/lensimplantaten. (Ben je gezond? Heb je de juiste verwachtingen? De sterkte van de ogen, enz.) In dit gesprek kwam er al uit dat mijn ogen waarschijnlijk alleen geschikt waren voor lensimplantaten. Omdat de afwijking van beide ogen zo groot is, is laseren geen optie. Ik was blij dat een van beide methoden voor mij geschikt waren. Een nadeel: lensimplantaten zijn 2,500 euro per oog
Beetje duur dus, maar toch de moeite waard om nog eens met Hanzevision te gaan praten.
Zodoende ben ik voor een tweede, grondiger onderzoek gegaan, waarin je ogen op allerlei manieren worden nagekeken. Hieruit kwam wederom dat lensimplantaten de beste keuze waren en (nog belangrijker) dat de kosten misschien wel vergoed werden door de zorgverzekering.
Ik ben mega blij, want ik krijg nieuwe ogen!
Nouja, lensimplantaten dan. Bijna hetzelfde. Kan ik eindelijk zonder bril of lenzen!
Het is al jaren een wens van me om zonder bril of lenzen te kunnen functioneren. Toen ik 3 jaar geleden geen lenzen meer kon dragen vanwege een allergie, werd die wens alleen maar groter.
Toen ik dit jaar afstudeerde vond ik het tijd worden om maar eens verder te kijken, googelen enz. Na veel informatie opgezocht te hebben en er nog een tijd over nagedacht te hebben, maakte ik een afspraak bij Hanzevision.
Daar kreeg ik een eerste intake waarin globaal werd gekeken of je geschikt bent voor laseren/lensimplantaten. (Ben je gezond? Heb je de juiste verwachtingen? De sterkte van de ogen, enz.) In dit gesprek kwam er al uit dat mijn ogen waarschijnlijk alleen geschikt waren voor lensimplantaten. Omdat de afwijking van beide ogen zo groot is, is laseren geen optie. Ik was blij dat een van beide methoden voor mij geschikt waren. Een nadeel: lensimplantaten zijn 2,500 euro per oog
Beetje duur dus, maar toch de moeite waard om nog eens met Hanzevision te gaan praten. Zodoende ben ik voor een tweede, grondiger onderzoek gegaan, waarin je ogen op allerlei manieren worden nagekeken. Hieruit kwam wederom dat lensimplantaten de beste keuze waren en (nog belangrijker) dat de kosten misschien wel vergoed werden door de zorgverzekering.
3 jan, 18:50
Maandag 21 januari is de grote dag. Dan wordt de eerste lens geïmplanteerd. Spannend! 
Aan de ene kant kijk ik er heel erg naar uit om eindelijk zonder bril te kunnen, maar aan de andere kant vind ik het ook wel weer een beetje eng. Het zijn wel je ogen waarmee ze aan de slag gaan en ik kan moeilijk inschatten of ik er pijn aan krijg en hoe lang het duurt voordat het genezen is.
De lenzen die ze bij mij gaan implanteren zijn de zogenaamde Artiflex lenzen. Het is een klein flexibel lensje wat dubbel gevouwen kan worden, zodat er maar een heel klein sneetje in het oog gemaakt hoeft te worden. Dit geneest sneller en geeft minder kans op infecties. Het lensje wordt in de open ruimte onder het hoornvlies vastgezet aan de iris. Je kunt vaak al na 1 dag scherp zien.
Voor het tweede oog moet ik nog een afspraak maken. Die wordt waarschijnlijk 2 weken na het eerste oog geopereerd. Ze kunnen beide ogen niet op dezelfde dag behandelen, omdat er een klein risico op ontsteking is. Hierdoor is er een kans dat je nooit meer goed kan zien met dat oog. Dus als dat gebeurt heb je altijd nog een goed oog over. De kans op ontstekingen is gelukkig maar 1 op 1000. Ik ben bereid die gok te nemen.
In de weken tussen de beide behandelingen draag ik in het ‘slechte’ oog nog een gewone contactlens, want een verschil van 8 punten tussen beide ogen is voor je hersenen niet te behappen (ook niet met bril)
Aan de ene kant kijk ik er heel erg naar uit om eindelijk zonder bril te kunnen, maar aan de andere kant vind ik het ook wel weer een beetje eng. Het zijn wel je ogen waarmee ze aan de slag gaan en ik kan moeilijk inschatten of ik er pijn aan krijg en hoe lang het duurt voordat het genezen is.
De lenzen die ze bij mij gaan implanteren zijn de zogenaamde Artiflex lenzen. Het is een klein flexibel lensje wat dubbel gevouwen kan worden, zodat er maar een heel klein sneetje in het oog gemaakt hoeft te worden. Dit geneest sneller en geeft minder kans op infecties. Het lensje wordt in de open ruimte onder het hoornvlies vastgezet aan de iris. Je kunt vaak al na 1 dag scherp zien.
Voor het tweede oog moet ik nog een afspraak maken. Die wordt waarschijnlijk 2 weken na het eerste oog geopereerd. Ze kunnen beide ogen niet op dezelfde dag behandelen, omdat er een klein risico op ontsteking is. Hierdoor is er een kans dat je nooit meer goed kan zien met dat oog. Dus als dat gebeurt heb je altijd nog een goed oog over. De kans op ontstekingen is gelukkig maar 1 op 1000. Ik ben bereid die gok te nemen.
In de weken tussen de beide behandelingen draag ik in het ‘slechte’ oog nog een gewone contactlens, want een verschil van 8 punten tussen beide ogen is voor je hersenen niet te behappen (ook niet met bril)
7 jan, 12:12
Vandaag over 2 weken ga ik alweer onder het mes. Wat gaat dat snel! Nu begint het pas echt tot me door te dringen en ik ben dolgelukkig. En natuurlijk ook steeds zenuwachtiger.
Ik ben gisteren wat gaan surfen op internet waarbij ik terecht kwam op een forum. Hier staan dagboeken van mensen die ook lenzen hebben laten implanteren. Door dat te lezen komt het wel heel erg dichtbij ineens. Gelukkig zijn de meeste verhalen positief
.
Zo las ik een verhaal van iemand die een dag na de operatie al voor 130% zag! Zelfs beter dan haar partner die altijd goede ogen heeft gehad. Zo lezende dacht ik: Dat wil ik ook!!! Ik hoop maar dat het bij mij ook zo goed gaat. Het lijkt me geweldig om straks zomaar verkeersborden en ondertiteling van de tv te kunnen lezen. Voor een ander is dit misschien heel normaal en je denkt er misschien nooit over na, maar voor mij is het een hele bijzonderheid, want zelfs met bril is dit voor mij niet alledaags.
Door het lezen van de verhalen kwamen er bij mij ook een heleboel vragen naar boven, waar ik eigenlijk nog helemaal niet over nagedacht heb. Dingen die eerder ook nog niet aan de orde waren. Bijvoorbeeld: Kan ik pijnstillers gebruiken? Hoe lang duurt die behandeling? En ga ik ook onder narcose?
Daarvoor heb ik vanochtend Hanzevision gebeld en de telefoniste heeft met heel veel geduld alle vragen beantwoord die ze maar kon. De rest gaat ze zelfs voor me navragen en ze stuurt me nog even wat extra informatie over de behandeling. Echt klasse!
Tot nu toe ben ik erg tevreden over de manier waarop ze met vragen omgaan bij Hanzevision. Ik ben echt gerustgesteld en ben er van overtuigd dat ik bij hen in goede handen ben met mijn ogen.
Ik ben gisteren wat gaan surfen op internet waarbij ik terecht kwam op een forum. Hier staan dagboeken van mensen die ook lenzen hebben laten implanteren. Door dat te lezen komt het wel heel erg dichtbij ineens. Gelukkig zijn de meeste verhalen positief
. Zo las ik een verhaal van iemand die een dag na de operatie al voor 130% zag! Zelfs beter dan haar partner die altijd goede ogen heeft gehad. Zo lezende dacht ik: Dat wil ik ook!!! Ik hoop maar dat het bij mij ook zo goed gaat. Het lijkt me geweldig om straks zomaar verkeersborden en ondertiteling van de tv te kunnen lezen. Voor een ander is dit misschien heel normaal en je denkt er misschien nooit over na, maar voor mij is het een hele bijzonderheid, want zelfs met bril is dit voor mij niet alledaags.
Door het lezen van de verhalen kwamen er bij mij ook een heleboel vragen naar boven, waar ik eigenlijk nog helemaal niet over nagedacht heb. Dingen die eerder ook nog niet aan de orde waren. Bijvoorbeeld: Kan ik pijnstillers gebruiken? Hoe lang duurt die behandeling? En ga ik ook onder narcose?
Daarvoor heb ik vanochtend Hanzevision gebeld en de telefoniste heeft met heel veel geduld alle vragen beantwoord die ze maar kon. De rest gaat ze zelfs voor me navragen en ze stuurt me nog even wat extra informatie over de behandeling. Echt klasse!
Tot nu toe ben ik erg tevreden over de manier waarop ze met vragen omgaan bij Hanzevision. Ik ben echt gerustgesteld en ben er van overtuigd dat ik bij hen in goede handen ben met mijn ogen.
9 jan, 17:37
Ik ben vandaag even bij Vallinga (opticien) geweest. Daar haal ik al meer dan tien jaar mijn brillen en lenzen, dus die kennen me onderhand wel persoonlijk. Ze weten daar dus ook heel goed dat ik altijd de pest heb gehad aan het feit dat ik zo slecht zag. Al vanaf de eerste dag dat ik een bril moest. 12 Was ik toen en ik heb me toch een herrie geschopt die dag! Drama! Ik wou beslist geen bril. Maar ik had al -2 dus ik kon echt niet meer zonder.
Toen ik vertelde dat ik lensimplantaten kreeg waren ze dus ook blij voor me. Voordat ik naar Hanzevision ging heb ik ben hen ook advies ingewonnen over de verschillende methoden, zodat ik niet helemaal blanco naar de intake zou gaan. Ze hebben er ruim de tijd voor genomen en me erg goed geholpen.
De eigenlijke reden voor mijn bezoek bij Vallinga was het feit dat ik een tijdelijke oplossing nodig heb voor de tijd tussen de beide behandelingen. Het is fijn om met beide ogen scherp te kunnen zien, dus raadden ze me aan om na de eerste behandeling een lens uit mijn bril te halen en er een gewoon glas in te zetten. Een andere oplossing dan de eerder geplande contactlenzen, maar blijkbaar wel beter en goedkoper. Nog 2 weekjes extra met bril dus. Ik loop al zo lang met dat ding, dus dat kan er ook nog wel bij.
Inderdaad, 2 weken tussentijd, want de tweede behandeling is ook al gepland. 4 Februari wordt de dag dat ik weer in evenwicht ben.
Word vervolgd...
Toen ik vertelde dat ik lensimplantaten kreeg waren ze dus ook blij voor me. Voordat ik naar Hanzevision ging heb ik ben hen ook advies ingewonnen over de verschillende methoden, zodat ik niet helemaal blanco naar de intake zou gaan. Ze hebben er ruim de tijd voor genomen en me erg goed geholpen.
De eigenlijke reden voor mijn bezoek bij Vallinga was het feit dat ik een tijdelijke oplossing nodig heb voor de tijd tussen de beide behandelingen. Het is fijn om met beide ogen scherp te kunnen zien, dus raadden ze me aan om na de eerste behandeling een lens uit mijn bril te halen en er een gewoon glas in te zetten. Een andere oplossing dan de eerder geplande contactlenzen, maar blijkbaar wel beter en goedkoper. Nog 2 weekjes extra met bril dus. Ik loop al zo lang met dat ding, dus dat kan er ook nog wel bij.
Inderdaad, 2 weken tussentijd, want de tweede behandeling is ook al gepland. 4 Februari wordt de dag dat ik weer in evenwicht ben.
Word vervolgd...
22 jan, 09:38
Ben ik weer!
Gister heb ik mijn eerste behandeling gehad en alles is goed gegaan.
Gelukkig was ik er niet heel zenuwachtig voor. Om mezelf wat afleiding te bezorgen heb ik de ochtend maar lekker vol gepland (mijn huis is nog nooit zo schoon geweest). Zo hoefde ik er niet te veel aan te denken, anders ga ik mezelf zitten opvreten.
Om half 3 ben ik samen met mijn moeder richting Groningen gegaan. We gingen ruim op tijd weg, zodat we eventueel nog wat tijd over hadden om te zoeken als dat nodig was. Het regende echter nogal, dus mijn moeder durfde niet zo hard, waardoor we uiteindelijk op de minuut op tijd bij HanzeVision waren (na ook nog het halve terrein van het UMCG rondgelopen te hebben).
Daar aangekomen werd ons eerst een bakje koffie en thee aangeboden en ons verteld dat ze die dag een beetje uitgelopen waren. Dus we hadden alle tijd om rustig onze koffie en thee op te drinkenen ons zenuwachtig te maken.
Na een half uurtje kwam een aardige dame mij een paar oogdruppels brengen ter voorbereiding. Ze moesten een kwartiertje inwerken en dan konden ze de eerste verdoving gaan geven. Na 10 minuten begon mijn pupil zich te vernauwen en werd alles donker en wazig.
Na nog een tijdje gewacht te hebben werd ik naar een kamertje gebracht waar ik in een rode stoel mocht gaan zitten. Mijn bril werd afgedaan en de huid rond mijn oog werd voorbereid voor de eerste spuit. De oogarts die mij in Heerenveen ook geholpen heeft deed ook deze operatie en gaf mij eerst de verdovingsspuit. Het was een klein prikje en het viel reuze mee.
Toen die ingewerkt was mocht ik naar de operatiekamer. Waar ik wederom op een rode stoel mocht gaan zitten. Ik kreeg daar een tweede verdoving en na wat geprik in mijn oog nog wat extra. Ondertussen zag ik niks meer. Ik kreeg een doek over mijn hoofd, dus met mijn andere oog zag ik gelukkig ook geen messen en haken aankomen.
Na een tijdje gefriemel vroeg ik maar eens wat ze eigenlijk aan het doen waren. Bleek dat ze al een paar gaten in mijn oog hadden gemaakt en dat het zelfs al klaar was om de lens er in te zetten. De rest van de behandeling hebben ze me steeds uitgelegd wat ze aan het doen waren. Dat vond ik wel prettig, want dan weet je ongeveer hoe lang het nog duurt.
Toen de behandeling voorbij was heb ik eerst nog een kwartier zitten trillen. Was heel normaal zei de assistente. Komt door de spanning. Wel gek, want voor de behandeling had ik nergens last van. Ondertussen kreeg ik nog een gaasje op mijn oog en mijn bril weer terug. Na nog wat uitleg over nabehandeling en nieuwe afspraken gingen we naar huis.
Het regende nog steeds en nu was het nog donker ook. Denk: 80 over de snelweg. In principe vind ik dat niet zo erg (als we maar heelhuids thuiskomen), maar wel als je mega nodig moet plassen! (gelukkig heb ik het gehaald)
Thuis gekomen moest iedereen natuurlijk weten hoe het gegaan was (goed natuurlijk!) En na minimaal 4 uur mocht ik het gaasje voor mijn oog weghalen. Dat duurt dus veel te lang. Dus ik heb stiekem al even gespiekt en ik kon al scherp zien! Wauw!
Vanochtend heb ik het gaasje voor mijn oog weggehaald. Het leek wel of ik gevochten had! Het is helemaal dik en blauw en het zit nog half dicht, maar ik kan de ondertiteling van tv wel lezen!
Straks ga ik weer naar Groningen voor controle. Ik ben benieuwd wat de artsen van het resultaat vinden.
Gister heb ik mijn eerste behandeling gehad en alles is goed gegaan.
Gelukkig was ik er niet heel zenuwachtig voor. Om mezelf wat afleiding te bezorgen heb ik de ochtend maar lekker vol gepland (mijn huis is nog nooit zo schoon geweest). Zo hoefde ik er niet te veel aan te denken, anders ga ik mezelf zitten opvreten.
Om half 3 ben ik samen met mijn moeder richting Groningen gegaan. We gingen ruim op tijd weg, zodat we eventueel nog wat tijd over hadden om te zoeken als dat nodig was. Het regende echter nogal, dus mijn moeder durfde niet zo hard, waardoor we uiteindelijk op de minuut op tijd bij HanzeVision waren (na ook nog het halve terrein van het UMCG rondgelopen te hebben).
Daar aangekomen werd ons eerst een bakje koffie en thee aangeboden en ons verteld dat ze die dag een beetje uitgelopen waren. Dus we hadden alle tijd om rustig onze koffie en thee op te drinkenen ons zenuwachtig te maken.
Na een half uurtje kwam een aardige dame mij een paar oogdruppels brengen ter voorbereiding. Ze moesten een kwartiertje inwerken en dan konden ze de eerste verdoving gaan geven. Na 10 minuten begon mijn pupil zich te vernauwen en werd alles donker en wazig.
Na nog een tijdje gewacht te hebben werd ik naar een kamertje gebracht waar ik in een rode stoel mocht gaan zitten. Mijn bril werd afgedaan en de huid rond mijn oog werd voorbereid voor de eerste spuit. De oogarts die mij in Heerenveen ook geholpen heeft deed ook deze operatie en gaf mij eerst de verdovingsspuit. Het was een klein prikje en het viel reuze mee.
Toen die ingewerkt was mocht ik naar de operatiekamer. Waar ik wederom op een rode stoel mocht gaan zitten. Ik kreeg daar een tweede verdoving en na wat geprik in mijn oog nog wat extra. Ondertussen zag ik niks meer. Ik kreeg een doek over mijn hoofd, dus met mijn andere oog zag ik gelukkig ook geen messen en haken aankomen.
Na een tijdje gefriemel vroeg ik maar eens wat ze eigenlijk aan het doen waren. Bleek dat ze al een paar gaten in mijn oog hadden gemaakt en dat het zelfs al klaar was om de lens er in te zetten. De rest van de behandeling hebben ze me steeds uitgelegd wat ze aan het doen waren. Dat vond ik wel prettig, want dan weet je ongeveer hoe lang het nog duurt.
Toen de behandeling voorbij was heb ik eerst nog een kwartier zitten trillen. Was heel normaal zei de assistente. Komt door de spanning. Wel gek, want voor de behandeling had ik nergens last van. Ondertussen kreeg ik nog een gaasje op mijn oog en mijn bril weer terug. Na nog wat uitleg over nabehandeling en nieuwe afspraken gingen we naar huis.
Het regende nog steeds en nu was het nog donker ook. Denk: 80 over de snelweg. In principe vind ik dat niet zo erg (als we maar heelhuids thuiskomen), maar wel als je mega nodig moet plassen! (gelukkig heb ik het gehaald)
Thuis gekomen moest iedereen natuurlijk weten hoe het gegaan was (goed natuurlijk!) En na minimaal 4 uur mocht ik het gaasje voor mijn oog weghalen. Dat duurt dus veel te lang. Dus ik heb stiekem al even gespiekt en ik kon al scherp zien! Wauw!
Vanochtend heb ik het gaasje voor mijn oog weggehaald. Het leek wel of ik gevochten had! Het is helemaal dik en blauw en het zit nog half dicht, maar ik kan de ondertiteling van tv wel lezen!
Straks ga ik weer naar Groningen voor controle. Ik ben benieuwd wat de artsen van het resultaat vinden.
23 jan, 14:16
Ik ben gisteren nog even terug geweest voor controle bij HanzeVision. Er werd gekeken hoe scherp ik zag en hoe het oog eruitzag. De oogarts was erg tevreden. Het lensje zat er goed in, en het oog was niet ontstoken of geïrriteerd. Ik kon ook al vrij veel zien van de letters op het testbord, maar voor mijn gevoel zag ’s ochtends scherper. Het blijkt wel normaal te zijn dat het beeld nog een beetje wisselt.
’s Middags ben ik naar Vallinga gegaan voor mijn bril. Er moest natuurlijk een glas uit en een glas zonder sterkte in, anders kan ik niet met 2 ogen scherp zien. Gelukkig had ik de oude glaasjes nog (die in de bril zitten als hij verkocht wordt) dus kostte het me niks. Ik vind dit alleen vreselijk. Het kijkt ongeveer hetzelfde als met een flinke borrel achter de kiezen. Ik zie alles dubbel en het draait ook nog eens. Het is nog erger dan toen ik voor het eerst een bril kreeg. Ik heb echter geen andere keus, want ik moet wel bescherming voor mijn oog hebben. Ik hoop maar dat dit snel went, want zo kan ik ook niet autorijden en ben ik afhankelijk van anderen.
Ik heb zonet mijn oog nog eens goed bekeken in de spiegel. Met mijn rechter oog kan ik het van heel dichtbij goed bekijken en ik zag zelfs het lensje zitten! Het lijkt alleen wel of het iets te ver naar beneden zit ten opzichte van mijn pupil, maar ik heb daar tot nu toe nog geen last van gehad. Ik ben benieuwd wat ze er vanmiddag bij Vallinga van zeggen. Die zijn natuurlijk ook nieuwsgierig naar het verloop van de behandeling en willen het graag volgen. Ik heb aangeboden dat ze zo nu en dan naar mijn ogen mogen kijken.
Tot nu toe is mijn oog nog flink paars. De zwelling is al een stukje minder, maar de kleur is nog hetzelfde. Jammer dat ik geen make-up mag gebruiken, dan kon ik het een beetje camoufleren. Ik heb vrijdag weer een spreekuur, dus ik hoop maar dat het dan een beetje afgezwakt is.
’s Middags ben ik naar Vallinga gegaan voor mijn bril. Er moest natuurlijk een glas uit en een glas zonder sterkte in, anders kan ik niet met 2 ogen scherp zien. Gelukkig had ik de oude glaasjes nog (die in de bril zitten als hij verkocht wordt) dus kostte het me niks. Ik vind dit alleen vreselijk. Het kijkt ongeveer hetzelfde als met een flinke borrel achter de kiezen. Ik zie alles dubbel en het draait ook nog eens. Het is nog erger dan toen ik voor het eerst een bril kreeg. Ik heb echter geen andere keus, want ik moet wel bescherming voor mijn oog hebben. Ik hoop maar dat dit snel went, want zo kan ik ook niet autorijden en ben ik afhankelijk van anderen.
Ik heb zonet mijn oog nog eens goed bekeken in de spiegel. Met mijn rechter oog kan ik het van heel dichtbij goed bekijken en ik zag zelfs het lensje zitten! Het lijkt alleen wel of het iets te ver naar beneden zit ten opzichte van mijn pupil, maar ik heb daar tot nu toe nog geen last van gehad. Ik ben benieuwd wat ze er vanmiddag bij Vallinga van zeggen. Die zijn natuurlijk ook nieuwsgierig naar het verloop van de behandeling en willen het graag volgen. Ik heb aangeboden dat ze zo nu en dan naar mijn ogen mogen kijken.
Tot nu toe is mijn oog nog flink paars. De zwelling is al een stukje minder, maar de kleur is nog hetzelfde. Jammer dat ik geen make-up mag gebruiken, dan kon ik het een beetje camoufleren. Ik heb vrijdag weer een spreekuur, dus ik hoop maar dat het dan een beetje afgezwakt is.
24 jan, 14:07
Vandaag is tot nu toe mijn slechste dag. Ik heb vannacht slecht geslapen. Ik was onrustig en het beschermingskapje zat me in de weg. Om half 5 ben ik er maar uit gegaan, naar beneden. Even later weer naar bed. Nog steeds niet kunnen slapen. Pas tegen een uur of 6 half 7, toen Arnold weg was ben ik in slaap gevallen. En heb me toen ook meteen verslapen. Mijn moeder zou me om 9 uur ophalen om me naar Burgum te brengen. Ik werd om 5 voor 9 wakker. Slecht begin dus.
Daarnaast zit mijn bril me nog steeds niet lekker. Het draaien is al een stuk minder, maar ik heb nog steeds het gevoel dat ik alles dubbel zie, wat een heel erg onrustig beeld geeft. Ik word er doodmoe van. Daarom heb ik maar besloten om mijn geopereerde oog af te plakken, dan kan ik tenminste nog een beetje normaal rondkijken zonder moe te worden.
Wel jammer dat dit niet werkt voor me, want dat betekent dat ik nog steeds afhankelijk ben van anderen.
Ondanks alles ben ik wel van alles aan het ontdekken. Ik zie nu scherp op plaatsen waar ik anders nooit scherp zie en ik heb geen verkleinend brillenglas meer voor het linker oog. Dat levert leuke situaties op:
In de douchecabine:
- He, hier zijn ook voegen!
- Verrek, ik kan mijn voeten zien!
- Zijn ze echt zo groot?
- Hmm, zou ik dat vuil nog uit dat hoekje kunnen krijgen?
- Oh, er komt ook schimmel op het plafond
- Dus zo zien die shampooflessen eruit!
Voor de spiegel:
- Heb ik echt zo’n groot hoofd?
- Heb ik echt zo’n dikke kont?
- Oh, aan de voorkant heeft het weer z’n voordelen
In de slaapkamer:
- Dus dat ligt er ‘s nachts naast me in bed
- Dus zo ziet de slaapkamer er vanuit het bed uit
- Het is 8.45
- Het is 8.46
- Het is 8.47
- Het is nog steeds 8.47
- Dit is leuk!
- Shit ik had er al uit gemoeten!
- Waar is mijn bril?
Daarnaast zit mijn bril me nog steeds niet lekker. Het draaien is al een stuk minder, maar ik heb nog steeds het gevoel dat ik alles dubbel zie, wat een heel erg onrustig beeld geeft. Ik word er doodmoe van. Daarom heb ik maar besloten om mijn geopereerde oog af te plakken, dan kan ik tenminste nog een beetje normaal rondkijken zonder moe te worden.
Wel jammer dat dit niet werkt voor me, want dat betekent dat ik nog steeds afhankelijk ben van anderen.
Ondanks alles ben ik wel van alles aan het ontdekken. Ik zie nu scherp op plaatsen waar ik anders nooit scherp zie en ik heb geen verkleinend brillenglas meer voor het linker oog. Dat levert leuke situaties op:
In de douchecabine:
- He, hier zijn ook voegen!
- Verrek, ik kan mijn voeten zien!
- Zijn ze echt zo groot?
- Hmm, zou ik dat vuil nog uit dat hoekje kunnen krijgen?
- Oh, er komt ook schimmel op het plafond
- Dus zo zien die shampooflessen eruit!
Voor de spiegel:
- Heb ik echt zo’n groot hoofd?
- Heb ik echt zo’n dikke kont?
- Oh, aan de voorkant heeft het weer z’n voordelen
In de slaapkamer:
- Dus dat ligt er ‘s nachts naast me in bed
- Dus zo ziet de slaapkamer er vanuit het bed uit
- Het is 8.45
- Het is 8.46
- Het is 8.47
- Het is nog steeds 8.47
- Dit is leuk!
- Shit ik had er al uit gemoeten!
- Waar is mijn bril?
27 jan, 13:55
Ik kijk morgen alweer een week rond met mijn nieuwe oog, dus dat vond ik wel weer even een update waard.
Het blauwe oog neemt al aardig af. Het is nog maar een klein beetje geel met een paar paarse vlekjes. Misschien mag ik vanaf maandag wel weer make-up gebruiken. Dan kan ik het nog een beetje camoufleren.
Ik loop nu het grootste deel van de tijd met de afgeplakte bril op. Dat vind ik tot nu toe het prettigst. Het went al een beetje, maar optimaal is anders. Geen diepte kunnen zien blijft vervelend. Ik grijp steeds mis en heb ook geen idee hoeveel eten ik op mijn bord heb (hoe bedoel je: het oog is weer groter dan de maag?!?)
Ik zet mijn bril ook regelmatig even af en ik merk nu dat het beeld steeds stabieler wordt. Met 1 oog is het beeld natuurlijk nog niet optimaal. Ik kan dan ook niet wachten tot het tweede oog ook behandeld is.
Mijn humeur is deze week nogal wisselend geweest. Van een heel erg positieve bui als ik ’s ochtends wakker werd, tot een depri bui waarin ik mij afvroeg waar ik aan begonnen was. Kijken met 2 ogen die niet op elkaar afgestemd zijn is vermoeiend. Wanneer ik moe ben zie ik slechter met het behandelde oog. Wanneer ik slecht zag met dat oog werd ik wel eens wat moedeloos. Ik had ook weinig afleiding, want alles wat je doet heb je je ogen voor nodig (ik kan niet even lekker een boek gaan zitten lezen) en word je herinnerd aan het feit dat je er even niet goed mee ziet. Op zo’n moment kon ik best wel tegen de tweede behandeling opzien, omdat je dan helemaal geen zekerheid meer hebt dat je iets scherp kan zien. Aan de andere kant kijk ik nog steeds heel erg uit naar de tweede behandeling, want dit is ook behelpen.
Omdat er tijdens de operatie een wondje in het oog is gemaakt die nu weer goed moet genezen, mag er niet te veel druk op mijn oog komen. Dat betekent dat ik niet mag bukken en me niet te veel in mag spannen. En wanneer span je je het meest in? Juist: tijdens het huishouden. Wat vervelend nou, mag ik dat niet meer doen. Ik weet niet hoe lang dat gaat duren, maar ik kan er vast wel een extra weekje aan vast plakken
Het blauwe oog neemt al aardig af. Het is nog maar een klein beetje geel met een paar paarse vlekjes. Misschien mag ik vanaf maandag wel weer make-up gebruiken. Dan kan ik het nog een beetje camoufleren.
Ik loop nu het grootste deel van de tijd met de afgeplakte bril op. Dat vind ik tot nu toe het prettigst. Het went al een beetje, maar optimaal is anders. Geen diepte kunnen zien blijft vervelend. Ik grijp steeds mis en heb ook geen idee hoeveel eten ik op mijn bord heb (hoe bedoel je: het oog is weer groter dan de maag?!?)
Ik zet mijn bril ook regelmatig even af en ik merk nu dat het beeld steeds stabieler wordt. Met 1 oog is het beeld natuurlijk nog niet optimaal. Ik kan dan ook niet wachten tot het tweede oog ook behandeld is.
Mijn humeur is deze week nogal wisselend geweest. Van een heel erg positieve bui als ik ’s ochtends wakker werd, tot een depri bui waarin ik mij afvroeg waar ik aan begonnen was. Kijken met 2 ogen die niet op elkaar afgestemd zijn is vermoeiend. Wanneer ik moe ben zie ik slechter met het behandelde oog. Wanneer ik slecht zag met dat oog werd ik wel eens wat moedeloos. Ik had ook weinig afleiding, want alles wat je doet heb je je ogen voor nodig (ik kan niet even lekker een boek gaan zitten lezen) en word je herinnerd aan het feit dat je er even niet goed mee ziet. Op zo’n moment kon ik best wel tegen de tweede behandeling opzien, omdat je dan helemaal geen zekerheid meer hebt dat je iets scherp kan zien. Aan de andere kant kijk ik nog steeds heel erg uit naar de tweede behandeling, want dit is ook behelpen.
Omdat er tijdens de operatie een wondje in het oog is gemaakt die nu weer goed moet genezen, mag er niet te veel druk op mijn oog komen. Dat betekent dat ik niet mag bukken en me niet te veel in mag spannen. En wanneer span je je het meest in? Juist: tijdens het huishouden. Wat vervelend nou, mag ik dat niet meer doen. Ik weet niet hoe lang dat gaat duren, maar ik kan er vast wel een extra weekje aan vast plakken
4 feb, 17:46
De tweede behandeling heb ik ook alweer achter de rug. Fijn dat ik dat maar gehad heb. Daar op zo’n operatie tafel liggen is toch niet echt mijn hobby. Wat wel fijn is, is dat ik nu alweer behoorlijk scherp zie. Voor zover ik door de zalf en het plastic kapje kan kijken. Maar ik kan de ondertiteling alweer lezen! Wat minder fijn is, is dat de verdoving er nu ook uit is. Met dit oog heb ik toch meer last dan met het andere. Het is nogal geïrriteerd en ik heb wat hoofdpijn. Aan de andere kant: ik geloof dat het deze keer niet zo blauw gaat worden.
Ik hou het kort, want dit kijkt niet heel lekker. Later meer…
Ik hou het kort, want dit kijkt niet heel lekker. Later meer…
5 feb, 16:48
Dit wordt mijn allerlaatste week met bril! 
Ja, ik heb echt beide behandelingen al gehad, maar ik moet nog een weekje bescherming voor mijn oog hebben. Dan toch maar liever een bril dan zo'n gek kapje.
Vandaag heb ik weer controle gehad. Alles zag er goed uit. Ik heb helemaal niks wat op een blauw oog lijkt. Alleen vanochtend was het oog een beetje rood en geirriteerd, maar dat is al heel snel weggetrokken. De arts vond het zelfs al minder geirriteerd dan gewoonlijk.
Daarnaast zie ik nu met mijn rechter oog al scherper dan met het linker! Ik zit nu al op 100% (een klein beetje beter dan het linker oog) en dat wordt de komende week misschien zelfs nog beter!
Ik ben nu helemaal in de wolken. Ik kan weer met 2 ogen zien, en nog scherp ook! Morgen weer autorijden...
Ja, ik heb echt beide behandelingen al gehad, maar ik moet nog een weekje bescherming voor mijn oog hebben. Dan toch maar liever een bril dan zo'n gek kapje.
Vandaag heb ik weer controle gehad. Alles zag er goed uit. Ik heb helemaal niks wat op een blauw oog lijkt. Alleen vanochtend was het oog een beetje rood en geirriteerd, maar dat is al heel snel weggetrokken. De arts vond het zelfs al minder geirriteerd dan gewoonlijk.
Daarnaast zie ik nu met mijn rechter oog al scherper dan met het linker! Ik zit nu al op 100% (een klein beetje beter dan het linker oog) en dat wordt de komende week misschien zelfs nog beter!
Ik ben nu helemaal in de wolken. Ik kan weer met 2 ogen zien, en nog scherp ook! Morgen weer autorijden...
